ناصرخسرو در قرن یازدهم میلادی از مرو تا قاهره سفر کرد. سفرنامهٔ او با نگاهی فلسفی و دینی به شهرها و مردمان نوشته شده و امروز نیز می‌تواند الهام‌بخش خوانش تازه‌ای از سفر باشد.

مارکوپولو در قرن سیزدهم میلادی از ونیز تا چین رفت. روایت او گاه واقعی و گاه خیال‌انگیز است و پرسشی ماندگار دربارهٔ نسبت سفر او با جادهٔ ابریشم بر جای گذاشته است.

ابن‌فضلان در قرن دهم میلادی برای مأموریتی سیاسی-دینی به میان اقوام ترک و روس فرستاده شد. نوشته‌های او تصویری نادر از فرهنگ و آیین‌های شمال اوراسیا به‌جا گذاشته‌اند.

ابن‌بطوطه در قرن چهاردهم میلادی نزدیک به سه دهه سفر کرد؛ از آفریقا تا هند و چین. سفرنامهٔ او تنوع فرهنگی جهان اسلام و فراتر از آن را نشان می‌دهد.

ابودلف در سده‌های دهم و یازدهم میلادی از ایران شرقی تا هند و چین سفر کرد. دقت او در ثبت طبیعت و زندگی روزمره هنوز ارزش پژوهشی دارد.

شوان‌زانگ، راهب بودایی چینی، در قرن هفتم میلادی به هند رفت تا متون مقدس را بیابد. این سفر پلی میان چین و هند ساخت و الگویی از جست‌وجوی معنوی بر جای گذاشت.