طنز نقش مهمی در تخلیه روانی و تاب‌آوری اجتماعی ایفا می‌کند. هم‌زمان ابزار نقد قدرت، نهادها و تابوهای فرهنگی‌ست. در این جلسه، به تحول نقش طنزپرداز و نسبت طنز با سانسور و مقاومت پرداخته می‌شود.

در این جلسه انواع مختلف طنز (زبانی، موقعیت، تلخ، تصویری و پارودی) معرفی و تحلیل می‌شوند. مرز میان طنز و کمدی از منظر هدف و ساختار بررسی می‌گردد. نقش رسانه‌های مختلف در شکل‌گیری این گونه‌ها محور بحث قرار می‌گیرد.

طنز اجتماعی در متون کلاسیک فارسی جایگاهی دوگانه دارد: انتقادی و اخلاقی. در این جلسه آثار عبید، سعدی و نثرهای فنی از منظر طنز بررسی می‌شوند. همچنین نسبت طنز با عرفان، سیاست و قدرت در فضای ادبی پیشامدرن تحلیل خواهد شد.

آغاز طنز مدرن سیاسی-اجتماعی با جنبش مشروطه و رسانه‌های نو پیوند دارد. در این جلسه نویسندگان طنز در سده ۱۴ خورشیدی و نقش مجله‌هایی چون «توفیق» مرور می‌شود. تحولات بعد از انقلاب تا دوران شبکه‌های اجتماعی بررسی خواهد شد.

در این جلسه، رابطه طنز با طبقه، جنسیت، قومیت و دین بررسی می‌شود. نقش سانسور، دولت و تحولات رسانه‌ای در تولید و مصرف طنز تحلیل می‌شود. در پایان، چشم‌اندازی از آینده طنز در جامعه ایران ترسیم خواهد شد.